Wat moet er in een migraine-noodkit? En waar bewaar je hem

Je hebt een leuk ritstasje gekocht, het zorgvuldig gevuld en ergens logisch neergelegd. Tijdens de laatste aanval lag het in de gangkast, en niemand kon het in het donker vinden.

Dat is de normale uitkomst, en het is geen inpakprobleem. Het is een locatieprobleem.

Eén kit in een kast is geen kit

De factor die alles bepaalt: op het moment dat een kit nodig is, kan de persoon geen kamer meer oversteken om hem te pakken, en vaak ook het licht niet verdragen dat ze zouden moeten aandoen om te zoeken. Alles wat verder dan een armlengte weg ligt, is theoretisch.

Stop dus met het bouwen van één goede kit. Bouw er drie goedkope en accepteer de dubbeling. Foam oordoppen kosten een paar cent. Een tweede oogmasker kost minder dan de aanval die het bekort. De versie die werkt, is een handjevol bij het bed, een handjevol in de tas, en een la op het werk — elk daarvan saai en elk daarvan al aanwezig.

Die bij het bed

Dit is degene die het meest telt, want de meeste aanvallen beginnen hier of eindigen hier.

• Hun eigen medicatie, binnen handbereik zonder op te staan. Wat hun huisarts of neuroloog ook heeft voorgeschreven, in welke vorm ze ook kunnen innemen als slikken moeilijk is. Dat is een gesprek tussen hen en hun arts, geen boodschappenlijstje, en het is de moeite waard om dat te voeren vóór de volgende aanval, niet erdoorheen.
• Water dat er al staat, met een dop. Een open glas op een nachtkastje wordt in het donker ongeveer een derde van de keer omgestoten. Een fles met dop lost een klein, echt probleem op.
• Een oogmasker dat écht licht blokkeert bij de neus. Goedkope platte exemplaren lekken precies daar waar het telt. Gebogen modellen kosten een paar euro meer en zijn de beste koop op deze lijst.
• Foam oordoppen, en een reservepaar. Ze raken kwijt, vallen achter het bed, en belanden bij het snuitpapier in de vuilnisbak.
• Een kom of een emmer. Niemand zet dit in een cadeaugids. Migraine-aanvallen gaan vaak genoeg gepaard met overgeven dat er eentje binnen handbereik hebben een tocht naar de badkamer bespaart die sommige mensen echt niet kunnen maken.
• Een telefoonkabel lang genoeg om bij het bed te komen. Onbeduidend, en het schrapt een reden om op te staan. Als ze een telefoonwekker gebruiken of je moeten kunnen appen, wordt een lege batterij om 4 uur ’s nachts een probleem.
• Geurloze doekjes en een haarelastiekje. Beide doen meer dan ze lijken te doen.

Bewaar het in een ondiepe open bak of een la die zonder twee handen open kan. Een geritst tasje in een tas in een kast faalt op elke laag.

Die voor de tas

Kleiner, en gemaakt voor de aanval die ergens onhandigs begint.

Hun medicatie in de vorm die geen water nodig heeft. Een zonnebril die aan de zijkant om het gezicht sluit in plaats van een modieuze bril die licht binnenlaat bij de slaap, plus een pet met klep, die meer doet tegen fel licht dan de meeste zonnebrillen. Een kleine fles water. Iets simpels om te eten, want een lege maag is een slechte plek om iets in te nemen. Oordoppen. En een opgevouwen kaart met hun plan erop, het ding dat mensen vergeten en het enige dat andere mensen ook echt kunnen gebruiken.

Dat laatste is het waard om goed te doen. Een actieplan-kaart van één pagina, ingevuld op een goede dag, vertelt een collega, een vriend of een taxichauffeur wat deze persoon nodig heeft en wie ze moeten bellen, precies op het moment dat uitleggen zelf niet meer lukt.

Die voor op het werk

Een duplicaat van de tas-kit, zonder het water, in de la die ze zonder op te staan kunnen bereiken. Een oogmasker en oordoppen liggen hier permanent. Als hun werkgever toestaat dat medicatie op het bureau ligt, schrapt een tweede voorraad hier het specifieke scenario waarin de aanval op het werk begint en de tabletten thuis liggen.

Het andere bureauspul ligt niet in een la. Het is een bureaulamp en toestemming om de tl-verlichting aan het plafond uit te doen, wat aansluit bij de aanpassingen die het waard zijn om aan een werkgever te vragen en de werkgever niets kost.

Wat gekocht en nooit gebruikt wordt

Alles wat geurt. Lavendel-oogkussens, etherische-olie-rollers, aromatherapiesprays. Geur is tijdens een aanval een veelvoorkomende trigger, en een cadeau dat voor jou heerlijk ruikt, kan voor hen echt onbruikbaar zijn.

Merk-koelkappen die de vriezer in moeten. Prima thuis, nutteloos op kantoor, en ze komen meestal aan met de instructie om acht uur in een vriezer te liggen die niemand op het werk gaat afstaan.

Alles wat opladen, monteren of instructies lezen vraagt. Als het een beslissing vergt, wordt het bij ernst acht niet meer gebruikt.

Supplementen en middeltjes die je goed beoordeeld vond. Niet omdat ze allemaal nutteloos zijn, maar omdat iets nieuws beginnen een gesprek is met hun huisarts, en met een flesje aankomen brengt hen in de positie om het óf te nemen óf jouw gevoelens te kwetsen. De informatie van Thuisarts.nl over migraine en wanneer je naar de huisarts gaat is iets beters om te overhandigen dan een supplement.

Vul hem opnieuw aan op basis van wat er echt gebruikt is

Na een paar aanvallen vertelt de kit je iets. Het oogmasker is versleten en het koelgelkussen heeft zich niet verroerd. Dat is informatie, en het moet veranderen wat er in de doos zit.

Hetzelfde geldt voor de aanvallen zelf. Als jij degene bent die het patroon als eerste opmerkt, is de nuttige bijdrage niet meer spullen kopen — het is zorgen dat het dossier bestaat: hoe vaak, hoe lang, wat het stopte. Migraine Journal registreert dat in ongeveer een minuut per aanval, en er is een papieren versie als ze liever geen telefoon gebruiken. Hoe dan ook is het het ding dat uiteindelijk de aandacht van een arts krijgt, en een emmer naast het bed is wat hen door dinsdag heen helpt.

Eén ding dat geen enkele kit dekt: soms is een aanval niet de gebruikelijke aanval. Wanneer is migraine een noodgeval is de korte versie van wat dat oordeel verandert, en het is de moeite waard om dat één keer te lezen op een rustige dag in plaats van het op te zoeken om drie uur ’s nachts.

Wil je de bredere versie hiervan, dan behandelt wat je in huis kunt veranderen de licht-, geluids- en kookgeur-beslissingen die zorgen voor minder aanvallen die om een kit vragen — en de rest van de gidsen voor wie toekijkt staan op één plek verzameld.